Aparigraha

Współczesny świat oparty jest w dużej mierze na konsumpcji. Wszechobecne reklamy kreują w nas nie zawsze prawdziwe potrzeby. Aby je zrealizować, kupujemy wiele rzeczy, których często naprawdę nie potrzebujemy. Aparigraha jest antytezą takiego stylu życia. Jako jedna z zasad etycznych jogi (tzw. yamy), zachęca nas do wstrzemięźliwości, nie gromadzenia przedmiotów ponad miarę i wyrzeczenia się ciągłej konsumpcji. Dawni jogini ograniczali stan swego posiadania do niezbędnego minimum. We współczesnym świecie trudno funkcjonować mając jedynie miskę do ryżu i przepaskę biodrową, ale w takim podejściu do własności kryje się jednak pewna mądrość. Przywiązywanie się do rzeczy, definiowanie samego siebie poprzez swój majątek lub nagromadzone przedmioty przeszkadzają nie tylko w praktyce jogi, ale także w osiągnięciu równowagi w codziennym życiu. Jednak aparigraha niekoniecznie pociąga za sobą wyrzeczenie się majątku czy pozbycie się przedmiotów, które mamy. Brak posiadania nie musi bowiem oznaczać braku pragnienia posiadania lub przywiązania do przedmiotów, co nadal będzie stanowiło przeszkodę w praktyce jogi. Aparigraha nie postuluje tego, by nie posiadać rzeczy, ale to, żeby one nas nie posiadały.